Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Οι μήνες και οι εποχές


Και ήρθε η 5η ενότητα στη Β΄ Δημοτικού
(Πάμε για ψώνια;)
που μαθαίνουμε τους μήνες και τις εποχές. 

Και σκέφτηκα, δεν κάνουμε μια ωραία γωνίτσα;
Και έδωσα σε κάθε παιδί μια φωτοτυπία να τη χρωματίσει. 

Έπειτα τα κολλήσαμε σε διαφορετικά χαρτόνια,
ένα χρώμα για κάθε εποχή.
Η σειρά των αριθμών είναι λίγο μπερδεμένη
αλλά ήθελα να κάθονται καλά οι εποχές. 

Σε αυτό το σημείο, πρέπει να σας εξομολογηθώ κάτι...
Πολλές φορές μπαίνω στον πειρασμό 
να φτιάξω κάτι μόνη μου 
και τα παιδιά απλά να το βλέπουν. 
Όμως, τα τελευταία χρόνια έχω καταλήξει 
πως πρέπει να υπάρχει ισορροπία
ανάμεσα στο δάσκαλο και τα παιδιά στους τοίχους. 
Και εξηγούμαι.
Δεν μπορεί να είναι μόνο τα έργα των παιδιών 
π.χ. οι ζωγραφιές τους, οι εργασίες τους στους τοίχους. 
Χρειάζεται και ο δάσκαλος το χώρο του 
για τις αριθμογραμμές, τους κανόνες κ.λπ.  
Τα παιδιά πρέπει να έχουν συμμετοχή, 
δε μπορεί να είναι μόνο θεατές. 

Έχω κι έναν δεύτερο προβληματισμό...
Θα μπορούσα να δώσω μια σελίδα λευκή σε κάθε παιδί
και να ζωγραφίσει κάτι σχετικό με το μήνα 
που θα του αναθέσω.
Θα ήταν πράγματι μια πολύ δημιουργική εργασία.
Έχω όμως στο μυαλό μου αρκετά παιδιά
που θα δυσκολευόντουσαν τρομερά στο τόσο ελεύθερο.
Άρα?

Ισορροπία και σε αυτό.

Άλλες εργασίες είναι ελεύθερες 
για τα πιο δημιουργικά μυαλά
και άλλες είναι πιο καθοδηγούμενες 
για να αισθάνονται όλοι όμορφα!
Συμφωνείτε;

Υ.Γ. Παρακάτω, όπως θα διαπιστώσετε από το χρώμα του προσώπου του κοριτσιού,
σαν δασκάλα έχω επιτύχει!!!
Τα παιδιά έρχονται με τέτοια χαρά το Σεπτέμβριο... Μπλαβιασμένα. 
Μπλε απ' το κακό τους?
Πώς μπορεί να ερμηνευθεί μια τέτοια ζωγραφιά?
Όπως και να 'χει αφήνουμε τον - την καλλιτέχνη 
να εκφραστεί ελεύθερα!
Κάπως έτσι θα ξεκίνησε και ο Βαν Γκογκ...
:-)





















Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Η φάρμα των ...καταλήξεων


Υπάρχει μέσα στην τάξη 
και κάθε φορά που γράφουμε ορθογραφία
παραπέμπω σ' ένα ζωάκι... 

- Για κοίτα το βατράχι!
- Η γατούλα τι λέει;

Νομίζω πως βοηθάνε πολύ. 

Παρακάτω θα βρείτε και τα πατρόν. 
Όλα είναι για Α4 εκτός από την καμηλοπάρδαλη 
που είναι για Α3.

Με πολλή αγάπη για όλα τα γλυκά συναδελφάκια!













Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Τα φθινοπωρινά μας!


Η βασική ιδέα και τα σκιτσάκια
είναι από το υπέροχο blog 
"Η Δευτέρα στον αέρα"
στο μάθημα "Στο δρόμο για το σχολείο" της Β΄ Δημοτικού.

Ζωγραφίσαμε τα φθινοπωρινά λαχανικά, 
τα φρούτα, τους καρπούς. 
Συζητήσαμε για αυτά που τρώμε όλο το χρόνο 
και πώς τα βρίσκουμε...
Σκέφτηκα, λοιπόν, να τα κάνουμε 3 μεγάλες αφισες
ανάλογα με την κατηγορία τους. 
Μερικά χαρτονάκια, λίγες χρωματιστές γραμμές και...
βουαλά!

Υ.Γ. Τουλάχιστον ας βλέπουμε τα λαχανικά του Φθινοπώρου... Μήπως και καταλάβουμε πως οι ντομάτες που τρώμε δεν είναι στην εποχή τους...
Ρομαντικά σχόλια ενός ανθρώπου που λαχταρά τη γεύση της ντομάτας όταν ήμασταν παιδιά... Αυτή που πια συναντάς μόνο στην επαρχία.

Αχ, αυτό το "3" που όλο κλέβει τη θέση του "ε"...

Αλλα και το "ε" που πάει και χώνει τη μύτη του 
ανάμεσα στους αριθμούς;;;

Έλα Ελικόπτερο, Εγώ Εδώ ...Ελπίζω!!!


Μια μικρή υπενθύμιση μέσα στην τάξη
για τα παιδούλια 
που μπερδεύουν το 3 με το ε...



Δίψηφα φωνήεντα - δίψηφα σύμφωνα


Δε θέλω "ου" για μια τόσο γλυκιά κουκουβάγια...
Πάρτε μου ενα "μπ" όπως μπαλόνι!








No 3

"Το σακούλι με τα ψέματα"

Λίτσα Ψαραύτη
"Το σακούλι με τα ψέματα"
εκδ. Ψυχογιός


Τρία παραμύθια:
Η όμορφη του φεγγαριού
Η χελώνα που έπαιζε φλογέρα
Το σακούλι με τα ψέματα

Στέκομαι κάπως σκεπτική απέναντι στο συγκεκριμένο βιβλιαράκι.
Τα δύο από τα τρία παραμύθια τα χάρηκα πολύ.  Ωραία γραφή, πλοκή, λεξιλόγιο.
Το τρίτο όμως, το σακούλι με τα ψέματα με προβλημάτισε.
Ίσως γιατί η μαμά δίνει (κατα λάθος) στο γιο της μια πίτα με ποντικοφάρμακο, ίσως γιατί πέφτει πολύ θανατικό... 5 ληστές, 3 κοράκια, ο γάιδαρος...
Το ξέρω πως τα παραδοσιακά παραμύθια έχουν μέσα τους πολύ το θάνατο.
Δεν είμαι όμως σίγουρη αν θα το πρότεινα στα παιδιά της τάξης μου...
Εσείς τι λέτε;